Dag 25 en 26 Windhoek - Frankfurt - Meppel

Dag 25 en 26 zondag 7 en maandag 8 augustus Windhoek - Frankfurt - Meppel

We staan heel rustig op. Afgezien van het feit dat we om 16:00 uur opgepikt worden om naar het vliegveld te gaan, hebben we geen programma. De koffers zijn op de toiletartikelen na ingepakt. Erik en Renée gaan om dik negen uur het ontbijt verkennen, dat niet heel erg bijzonder is. Onderwijl melden we de kinderen dat ze om 10 uur uit hun kamer moeten zijn. De onze kunnen we aanhouden tot we vertrekken.

Na het ontbijt verplaatsen de kids met hun spullen en lopen Erik en Renée naar de Checkers voor harde bolletjes. Samen met hagelslag, vruchtenhagel en een appeltje een beter ontbijtje.

Om elf uur lopen Erik en Renée de stad in voor de bezienswaardigheden die we gisteren hebben overgeslagen. De Kaiserliche Realschule wat nu onderdeel is van het onafhankelijkheidsmuseum, die Alte Feste, het standbeeld van Sam Nujoma de oprichter en eerste president van het vrije Namibië, het FNB WHS Vegkop stadion voor rugby en cricket, de parlementsgebouwen die oerlelijk zijnen de parlementstuinen. Over de onafhankelijkstrijd tegen de Duitse en Zuid Afrikaanse overheersing hebben we veel gehoord en gelezen, dus het museum slaan we over.

Van een donkere man die ons aanspreekt in perfect Duits horen we dat hij als klein kind naar Oost Duitsland is gedeporteerd samen met 500 andere kinderen. Hij woonde als wees in een vluchtelingenkamp. Na jarenlang in Duitsland te hebben gewoond, besloot Oost-Duitsland na de val van de muur deze kinderen terug te sturen, in de hoop het Socialisme in Namibië te kunnen verspreiden via deze kinderen. Er blijken 2 boeken over te zijn geschreven en er zou ooit een ZDF rapportage over gemaakt zijn, maar het is vooral een stukje vergeten geschiedenis.

In het Zoo park gaan we op het terras wat drinken. Echt de allerlaatste Dom Pedro van deze vakantie. Het is een erg leuk restaurantje met gezellige rode bankjes. Dan via de meteorieten en het Wernhil winkelcentrum terug naar ons hotel. Bij de meteorieten worden steeds weer aangesproken door kleine kinderen die vragen of we eten voor ze willen kopen of een bordje van die strekking vasthouden, soms op de kop, dus lezen kunnen ze in elk geval niet. Je kunt je geld hier echt de hele dag door weggeven. Volwassenen beginnen net je aanspreken in het Duits, dan als ze denken dat je uit Nederland komt, hebben ze daar wel ergens gewoond of kennen ze er iemand of ze beginnen over Ajax. Maar aan het eind van het liedje gaat het altijd om geld. Als je zegt dat je geld op is omdat je vandaag vliegt, draaien ze zich zonder nog wat te zeggen om. Einde gesprek. We proberen iedereen zo veel mogelijk te negeren en praten niet meer terug.

Terug bij het hotel wil Frédérique ook graag nog eens naar het winkelcentrum. We kijken bij verschillende winkels waar we gisteren ook zijn geweest, kopen nog een shirt en gaan naar de Wimpy. Alleen Frédérique eert wat, maar haar menu bestelling double cheeseburger zonder kaas en groenvoer alleen brood en vlees is eerst bij het bestellen al heel erg lastig en natuurlijk wordt het met een burgersaus geleverd. Maar met wat schrapen en ketchup toevoegen wordt het wel wat.

Terug bij het hotel gaan Erik en Renée langs de KFC voor hun lunch die we opeten op het terras voor onze kamer. We lezen nog een boekje in de zon tot het tijd is om ons klaar te maken voor vertrek. Als we in onze kamer zijn en net de koffers pakken, wordt er aangeklopt. De shuttleservice is er al. Dus snel naar het busje. Langs de route naar het vliegveld zien we weer bavianen, de laatste dieren die we hier zien.

Eenmaal op het vliegveld blijkt dat je hier ook geen mondkapje op moet. We zijn heel snel ingecheckt en zien dat er wel een vlucht om 19:00 uur gaat, alleen heeft deze een ander vluchtnummer dan de onze. Raar hoor dat onze vlucht nu al 2x verplaatst is qua tijd. Terwijl er wel een andere Eurowings vlucht is om 19:00 uur.

Achter de douane zijn wat gift shops en een tax free winkel en 1 restaurantje. Er is erg weinig te doen, de gratis wifi doet het niet dus we gaan zitten om wat te lezen, film te kijken etc. Opeens moeten we allemaal opstaan. De mensen die met de vlucht voor ons meegaan,moeten naar 2 tafels lopen waar hun tassen worden gecheckt en ze worden allemaal gefouilleerd. Wij worden gesommeerd naar gate 1 te gaan en daar te wachten tot de mensen van de vlucht voor ons aan boord zijn. Dan zouden we weer geroepen worden. Bij gate 1 zijn alle stoelen bezet ondanks de toezegging dat er plek genoeg zou zijn. We zijn het zat en lopen terug naar gate 6 waar we maar gewoon weer gaan zitten.

De vlucht van 19 uur vertrekt en uiteindelijk moet iedereen die bij gate 6 zit ook opstaan en verdeeld in mannen en vrouwen worden iedereen gefouilleerd en wordt de bagage gecontroleerd. Omdat wij een gezin zijn komt men bij ons, stekt wat vragen over wat we bij ons hebben en dan mogen we blijven zitten net als andere gezinnen.

Als we eenmaal moeten boarden, moeten we weer naar het vliegtuig lopen. Iedereen zit heel snel aan boord en eerder dan gepland, vertrekken we. Om twaalf uur is Gilles jarig. Erik en Frédérique feliciteren hem, Renée mist het moment omdat ze ligt te slapen. Pas uren later als ook Gilles even wakker is krijgt hij haar felicitaties. De vlucht verloopt prima en een half uur eerder dan gepland landen we in Frankfurt.

Het is nog een heel eind lopen naar de bagageband, maar eenmaal daar zijn onze koffers er ook binnen vijf minuten, nog een croissantje kopen en 6 euro bijbetalen voor het parkeren omdat we de parkeerplaats al geregeld hadden toen de vlucht nog gisteravond aan zou komen. Naar parkeerrij 210 en weg zijn we. Dat ging lekker vlot. Om twaalf uur draaien we de de Dagpauwoog op. Onderweg geen dieren gespot, maar 1 tank voltanken en ook niet 1,40 per liter diesel betalen zoals in Namibië. Het warme water komt straks ook gewoon uit de douche zonder de ‘donkey’ eerst op te stoken. Gewoon weer alles bij het oude en het einde van een prachtige vakantie. Nu Gilles verjaardag vieren!