Dag 19 maandag 1 augustus Elephant Sands - khumag

Dag 19 maandag 1 augustusElephant Sands - khumaga Campsite (Mkgadikgadi Pans)

Gedurende de nacht begint het te waaien. De deur naar de badkamer waait steeds piepend open. Er maar weer uit om doe met een kussen te blokkeren. Ook is het flink koud, maar er liggen voldoende dekens op bed dus lekker onder de wol blijven. Nog een paar keer kijken we bij geluiden of we wat zien bij de waterhole. Maar hoe meer de ochtend nadert, hoe stiller het er wordt. Als we opstaan zijn er er alleen nog vogels en dat blijft tot we vertrekken zo.

We pakken alles in en rijden dan naar de lodge. Het ontbijt is full English met eieren, spek en tomaten en daarmee prima voor Renée. De rest heeft liever yoghurtjes en lekkere broodjes. Bij de receptie krijgen we 976 pula terug. Wel heel erg fijn dat we hier ons credit bedrag wel terugkrijgen.

Onderweg zien we geen enkel beest, terwijl we toch door hetzelfde gebied rijden al gisteren, waar we toen heel veel dieren zagen. In Nata doen we boodschappen bij de choppies. Op de vleesafdeling ligt alleen maar heel veel bot en weinig vlees. We gaan dan maar voor een avondje vega met pannenkoeken, gebakken aardappeltjes en stokbrood aioli van de BBQ.

Na Nata wordt de weg heel erg slecht. Hij zit vol gaten. Soms rijden we kilometers lang naast de weg. Dan weer zigzaggen we tussen de potholes door. De 100 kilometer tot Gweta is het voorzichtig rijden. Daarna wordt het beter, maar gaan wij richting de Makolwane gate Mkgadikdadi Pans NP in. Bij de gate is het mannetje haast verbaasd dat er iemand is. Het afschriften boekje heeft hij nog thuis liggen, de stempel is ook zoek en uitrekenen hoeveel toegang we moeten betalen kost ook vijf minuten. Volwassenen 190 pula per dag kinderen de helft en de auto 75 pula. Renée weet al lang hoeveel het is, als hij nog aan het rekenen is op zijn telefoon en rijtjes op briefjes schrijft. Het resultaat is gelukkig het zelfde anders moeten we nog een keer. Hij vertelt ons wat de beste route is en dan gaan we voor de 85 kilometer 4x4 naar de Khumaga campsite. Aan de sporen te zien komt er wel eens iemand. Maar niet vaak.

De dieren zijn ook allemaal met vakantie, of beter gezegd naar de westkant van de pannen getrokken waar de Boteti rivier loopt, om aan de droogte te ontkomen. We rijden via Njuca Camp en Tree Island, maar zien ook hier geen mensen. Drie uur lang komen we niemand tegen. Onderweg zien we 3 olifanten, een dikdik, een struisvogel en een oryx. Pas zo’n 15 kilometer voor we bij de Khumamaga campsite zijn, zien we meer wild. Eerst schrikt een oryx van ons die naast de weg ligt. Daarna vele kuddes zebra’s, impala’s en giraffes. Ook zien we de restanten van een zebra. Die ergens in de afgelopen dagen gedood is.

Bij de canpsite is zowaar een receptie hokje. We hebben campsite 10, de mooiste plek, maar ook de meest afgelegen plek. We kunnen het toiletgebouw zien. Maar als allespikdonker is, is ook 150 meter ver weg. Op onze plek staan twee impala’s naar ons te kijken. We laden de bakken met keukengerei, tafel stoeltjes, het hout en en de gasfles. Frédérique maakt nog een tosti en dan gaan we nog een stukje langs de rivier rijden.

We volgen de bordjes hippo pools en zijn enorm verrast over wat we zien. In de rivierbedding lopen enorme kuddes zebra en gnoe. Ook langs de rivier loopt het er vol mee. Alle wild zit inderdaad in deze hoek van het park. Ook zien we er veel impala, kudu, wat olifanten en giraffes. In de rivierbedding zitten ook veel vogels als gieren, maraboe, lepelaars. Er zijn nijlpaarden. Deze overdaad aan dieren hadden we echt niet verwacht.Wel merken we dat hier veel minder toerisme is dan bij oorbeeld in Etosha. De zebra’s schrikken steeds weer van onze auto en rennen dan hard weg. Waar ze in Etosha rustig bleven staan. Er rijden 4 safari trucks rond van de lodges aan de overkant van de rivier en nog 2 auto’s met camping gasten. Als we terug komen zijn 4 of 5 camping plekken bezet.

In het laatste oranje licht van de ondergaande zon klappen we de tenten uit, maken we het vuur aan en gaan we koken op hout en kolen. We bakken extra veel pannenkoeken zodat we morgen ook wat bij het ontbijt hebben. Ondanks dat we op een plek zonder hekken zitten en giraffes op zo’n 100 meter van onze campingplek stonden bij terugkomst. Zijn we niet bang voor de dieren. We hebben veel vuur en zitten tot een uur of tien buiten. Op onze Botswaanse telefoon blijken we 4G wifi te hebben hier “in the middle of no where” die veel beter is dan bij de lodge afgelopen nacht. Dus de kids bellen en snappen met hun vrienden thuis. Erik is morgen jarig, hij wordt 50. Maar gezien de wind is het niet handig ballonnen en vlaggetjes op te hangen. Dan vinden ze zestraks overal in het park terug.