Dag 23 vrijdag 5 augustus Maun - Gobabis

Dag 23 vrijdag 5 augustus Maun - Gobabis

Vandaag een lange reisdag naar Gobabis in Namibië. Eerst maar eens ontbijten in de lodge. Onderwijl proberen we nog wat series voor Frédérique te downloaden op Renée’s oude IPad. Om half acht maken we de kinderen wakker. Gilles springt nog snel onder de douche. Om een paar minuten voor acht rijden we weg. Eerst langs de Spar. Deze is gloednieuw, eind juni geopend, en heeft een prachtig assortiment. We halen melk eieren en brood. Wit tosti brood is er nog niet, dus dat halen we bij de Shoprite die er ook beter uitziet dan de Choppies. Vlees durven we niet mee te nemen. En dat is maar hoed ook want tussen Maun en Ganzi bij het plaatsje Kuke is weer een vererinary gate. Schoenen en auto door het desinfectiemiddel en de koelkast wordt weer geïnspecteerd. Dit keer hoeven we niets in te leveren en mogen we verder.

De weg is zoveel beter op deze route dan de weg van Kasane naar Maun, waardoor het prima doorrijdt. We stoppen alleen om te plassen en een keer om te lunchen. De parkeerplaats is net opnieuw geasfalteerd, waardoor onze schoen goed vies worden. 35 Kilometer voor de grens bij Xanagas moeten we weer terug in snelheid en staat er lasercontrole. Gelukkig was Erik op tijd van het gas af.

Eenmaal bij de grens gaat het verrassend snel. Eerst auto parkeren en Erik moet de auto uitschrijven terwijl de rest de vaccinatie papieren laat zien en we een briefje meekrijgen met een ok stempel. Weer in de auto en door naar immagratie. We hadden eerst de gate pass voor de auto bij customs moeten halen. Een dus toch niet zo behulpzame vrouw voor ons zei dat het anders moest. Dus weer terug. Met de gate pass naar de immigratie. Entry/exit formulier voor Botswana weer 4x invullen. We krijgen alle stempels en gaan in de auto verder naar Namibië. Bij de immigratie eerst weer entry formulieren meenemen. Was handig geweest als we bij het passeren van de grens meteen extra formulieren meegenomen hadden voor zowel Botswana en Namibië om op ons gemak een keer in te vullen. Ach wie weet onthouden we dat voor een volgende reis. Hier moeten we de auto wel inschrijven bij de mevrouw van de immigratie, maar omdat deze uit Namibië komt hoeven we geen roadtax te betalen, dus de customs mogen we overslaan.

Dan nog 100 kilometer naar de Africa Awaits Lodge. We hebben hier een selfcatering huisje met privé zwembad. Ook is er een waterhole . Op het terrein hebben ze allerlei hertachtigen. De springbok en kudu’s zien we meteen al. Onderweg hebben we zo goed als geen dieren gezien. Alleen wat parelhoenders en heel veel vee wat hier langs de weg loopt waardoor je regelmatig van 120 op de rem moet voor overstekende koeien, geiten, paarden en ezels.

Onze villa bij de lodge is er mooi. De kids hadden geen zin in kadetjes en hebben alleen appels, druiven en komkommer gehad. Bij aankomst blijkt er een tosti apparaat te zien waar Frédérique helemaal blij van wordt en Gilles eet vijf pannenkoeken.

De lodge blijkt een game lodge te zijn, waar gasten komen om te jagen. Genoeg evenhoevigen hier. oryx, springbok, kudi, waterbok, nyala, duiker, impala, gnoe en al wat er nog meer rondloopt. Wat er overdag geschoten is, ligt ‘s avonds in de pan en dus eten wij een 3 gangen diner met oryx die boterzacht is. Wat ontzettend lekker zeg!

Bij de firepit met uitzicht op de waterhole, delen we reisverhalen met 2 Zuid Afrikanen die op weg zijn voor 3 weken Delta. 1 van de 2 heeft ooit in Nederland gewerkt om daarna Europa door te reizen in een oude bestelbus. Mooie verhalen voor bij het vuur.