Dag 8 donderdag 21 juli Brandberg - Palmwag

Dag 8 donderdag 21 juli Brandberg - Palmwag

Het vuur voor het verwarmen van het douchewater is nog niet zo lang aan dus Erik heeft een erg lauwe douche. Ondertussen dekken we de tafel en maken we pannenkoekenmeel. Erik bakt en gooit ze vakkundig door de lucht. We zijn niet zo snel vanmorgen en het is half elf als we wegrijden. De woestijn olifanten zitten nog steeds in het moeras dus die zien we zeker niet. We gaan richting Twyfelfontein. De man van de lodge raadde de weg via Khorixas aan, maar op de gravelweg D2612 kunnen we ook 80 km/h en de andere route is 50 kilometer langer. Afgezien van wat springbokjes en struisvogels zien we weinig spannends. In de auto hebben discussie over wat we gaan doen in Twyfelfontein. We kunnen naar de organ pipes een steen formatie, burned mountain een zwarte rots waar je ook elephant tours zou moeten kunnen doen met een gids die in je auto stapt, er zijn verschillende bushman tekeningen van dieren te zien en er is het Damara living museum waar de Damara stam haar levenswijze laat zien. De kinderen vinden niets aantrekkelijk, de woestijn olifanten wel, maar de gids in de auto niet.

Bij een informatie kantoor waar ook een bordje elephant tour staat, vertelt de mevrouw dat de olifanten ver weg zijn en we beter in Palmwag naar ze op zoek kunnen. Met wat tegenzin van de kids tijden we naar de rotstekeningen. We denken dat de grote site die je met een gids moet bezoeken bij de Sieben Platten is. Als we de bordjes volgen komen we echter bij de Twyfelfontein Lodge uit.We vragen twee gidsen van de lodge die bij hun safari truck staan de weg en we horen dat de grote site, niet de Sieben platten is. De gidsen vragen of we de olifanten al gezien hebben? Ze zitten op 20 minuten rijden en voor N$ 250 p.p. willen ze ons er wel heen brengen.

Dat willen we wel en dus stapt de gids bij ons voor in de auto. Onze Hilux in 4x4 standen we gaan op weg door een rivierbedding. Op het heetst van de dag spotten we afgezien van springbok, struisvogel en de kleine trap helemaal niets anders. Maar opeens zien we in de verte de eerste olifant. Het is een groep van 10 en er is ook een bul bij. Volgens de gids kunnen we de auto prima op een paar meter afstand neerzetten, dus 400 lens weer van de camera. Wat gaaf. Je kunt heel goed zien dat deze olifanten een stuk kleiner zijn dan hun soortgenoten die wel in waterrijk gebied leven. Er zijn een paar jongen van een paar jaar oud bij de groep. We blijven uitgebreid kijken en na een tijdje gaan we terug naar de lodge. We zien nog een rennende struisvogel en een troep bavianen en zetten de gids weer af. Things always happen for a reason. Daarom waarom we dus verkeerd gereden. De kids willen nu helemaal niet meer naar bergen steen en rotstekeningen kijken.en dus slaan we dit over en rijden we verder naar De Palmwag Lodge.

Onderweg er heen rijden we door prachtige landschappen, steen formaties, rode zandheuvels en groen gele heuvels in alle kleuren op een schilderpalet als Erik vlak voor wat huisjes roept giraf. En jawel hoor er staat echt een giraf. We rijden weer verder als Renée denkt dat er een steentje in haar dropje zit, maar er blijft een hoek van haar kies afgebroken te zijn. Niet fijn en maar goed schoon proberen te houden. En dan zien de kids nog twee giraffes. Die hadden we hier niet verwacht.

Vlak voor Palmwag moeten we door een veterinary gate. Onze gegevens worden opgeschreven. Vanwege mond en klauw zeer mag je van noord naar zuid geen vlees, eieren en zuivel meenemen, wij rijden andersom dus geen punt. Vlak na het hek ligt de weg naar de lodge en camping. Je ziet de hoge palmbomen al van ver.

We krijgen een mooie plek met uitzicht op de omgeving, een overkapping om onder te koken met keuken en bbq en een overkapping om onder te zitten. We klappen de tenten uit en gaan naar het zwembad waar ook de gratis wifi is. Er zijn 2 zwembaden, het bad bij de bar is ijskoud, het andere bevolkt door een groep franse jeugd. Renée regelt ondertussen vers gebakken brood voor t ontbijt en een print van de cross border papieren voor de auto. Ook boekt ze een morning game drive maar als ze later de uitleg hoort en dat de kans dat je wat ziet niet heel erg groot is besluiten we dat toch weer te cancellen. Kosten N$ 1078 p.p. (Zo’n65 euro) voor alleen een scenic drive met koffie en koekjes is niet de bedoeling. De olifanten hebben we al gezien, de kans op neushoorns is heel klein en we rijden morgen naar Etosha. We kunnen ook vroeg weg en dan zijn we al eerder in Etosha en gaan we daar wat langer beesten spotten.

Terug bij de tent maken we spagetti. Frédérique maakt een smoothie, maar haar oplaadbare blender werkt niet erg goed. Als we de saus voor de kids er mee glad maken stopt hij er mee. Dan maar met stukjes. Ondertussen snoepen we flink van de gehaktballetjes voor de saus. Het smaakt allemaal erg goed, maar we zijn ook flink lang bezig met koken op maar 1 gaspitje. We besluiten nog voor 1x bbq in te slaan en verder in de camp restaurants te eten. Na Etosha camperen we nog in Divindu maar daar hadden we inclusief diner geboekt en in Mkgadikgadi waar helemaal niets is zelfs geen hek om het camp, dus koken we daar dan wel weer.

Na het eten genieten we van een heerlijke warme douche. Wat een genot na alle koude en lauwe douches. Frédérique en Renée leggen een sinaasappel neer voor de olifant die hier soms door het kamp zwerft, maar we horen hem niet langskomen.