Dag 5 maandag 18 juli Swakopmund

Dag 5 maandag 18 juli Swakopmund

Na een prima Engels ontbijt worden we Om half tien worden door Alter Actiionopgehaald bij ons hotel. In 10 minuten zijn we in Dorob National Park. We gaan stand-up sandboarden ofwel snowboarden op zandduinen. Eerst schoenen passen en board uitzoeken en dan moeten we omhoog wandelen. Eerst naar de juiste duin en dan omhoog. Dat valt flink tegen zeg. Bij elke stap zak je weg in het zand. In de voetstappen van anderen lopen helpt iets.

Eenmaal boven op de 100 meter hoge duin eerst wat drinken. Dan de uitleg. Ervaren boarders en beginners worden gesplitst. Eerst maar eens rechtuit naar beneden te glijden zonder te vallen, maar eerst het board waxen met vieze gele smurrie die je er daarna weer af moet vegen met zand. Frédérique gaat mooi naar beneden, maar voelt haar enkelbanden die ze 5 weken geleden gescheurd heeft en dus slaat ze run 2 over en gaat ze ons filmen.

Voor run 3 sluiten we ons aan bij de mensen die liggend en zittend op een plaat hardboard naar beneden gaan. Wij gaan samen op 1 plaat. Diek en Renée gaan enorm ver. De jongens gaan tot de helft van de dames. Nadeel voor de meiden is dat ze enorm ver terug moeten lopen. Eenmaal boven gaan we nog een keer. Nu liggend op onze buik en allemaal apart. Met een speedgun wordt onze snelheid gemeten. Van 66 tot 68 km/h. Gilles gaat spinnen en slaat over de kop, dus hij wil nog een keer, maar crasht weer vlak voor de speedgun en komt tot ergens in de 50 km/h. Dan terug voor onze laatste run boarden. Nu gaat ook Diek weer mee naar beneden. En allemaal gaan we al een stuk beter naar beneden. Er is een cameraman mee die alles filmt ( film zit gratis in de prijs) en die filmt waarschijnlijk ook hoe Erik voorover zogezegd ’plat op zijn gezicht’ valt. Mooi gezicht dus we moeten flink lachen.

Beneden bij de auto’s staat een lunch klaar en koude drankjes. Het smaakt heerlijk na alle inspanning. Dan nog wat uitleg over foto’s voor 100 dollar (6 euro p.p.) dus dat doen we ook maar en dan moe maar voldaan terug naar ons hotel. Het zand zit overal dus uitgebreid in bad/douche en haren wassen.

Eriken Renée gaan langs de supermarkt terwijl de kids badderen. We kopen amaruhla bij de liqor store, hoort er hier toch een beetje bij en een stoffer en blik. In de zijwand van het bagageruim zit een klepje dat open moet op gravelwegen om te voorkomen dat er zand in komt. Gisteren lag er iets voor met als gevolg dat de halve woestijn achterin de auto ligt. Terwijl Erik gaat poetsen gaat Renée badderen en de kleren van vandaag wassen. De man van het hotel die de rest van onze was ook al gedaan heeft, biedt aan alles in de droger te gooien. Dat scheelt weer.

De meiden gaan het dorp in en worden op ongeveer iedere straathoek aangeklampt door mannetjes die sleutelhangers gemaakt van palmnoten willen verkopen. We zijn op zoek naar armbandjes en vinden leuke van struisvogeleischaal.op de craftmarket achter de tennisbaan.

Dan terug om ons om te kleden. Het wordt koud vooral aan zee wint de zeewind van de oostelijke landwind waardoor we met kippenvel over straat lopen. 200 meter landinwaarts voel je opeens dat je de warmte weer inloopt.

We eten vanavond bij de Tug. Heerlijke surf [e-38] turf van filet mignonen kreeft en een Don Pedro ( ijs gemengd met drank; amaruhla of kaluha) na. De bediening was echter dramatisch. Het was er veel te druk voor onze ober en tijdens het toetje stond een deel van onze vuile borden nog op tafel. We gaan niet te laat slapen want morgen hebben we weer een vol programma.