Dag 17 zaterag 30 juli Kasane (Chobe NP)

Dag 17 zaterag 30 juli Kasane (Chobe NP)

We zitten om vijf voor zes bij de receptie. Frédérique is wel een beetje klaar met alle beestjes en het vroege opstaan. Zij blijft thuis. Als het goed is zijn wij ergens na twaalf uur weer terug. Als we bij de receptie zitten, gaat het brandalarm af. Bezorgd om Frédérique die alleen thuis is. Rent Erik naar de kamer. De sleutel werkt niet, dus hij rent terug naar de receptie en weer naar Diek die rustig ligt te slapen. Het alarm gaat bij onze kamer ook niet af. Weer terug bij de receptie, stopt het alarm ook en komt onze gids Mojo van Flame of Africa voorrijden. Het is flink koud met een graad of 6. We krijgen dekens en rijden in 8 minuten naar de gate.

Eenmaal binnen rijden we eerst door het bos waar we wat impala zien, terwijl de zon verder zien opkomen. Dan rijden we naar de Chobe rivier. Sidudu Island, waar we de boottocht eergisteren deden, zien we liggen en we zien olifanten en buffels op het eiland.

Op de kant spotten we een red letchwe mannetje als we vele auto’s stil zien staan. We rijden er heen en zien 3 jonge mannetjes leeuwen lopen. Eerst op ruime afstand, maar ze komen steeds dichterbij. Ze donderen met elkaar en wij rijden net als alle andere auto’s steeds verder terug nu de leeuwen naar de kant komen. Ze springen over sloten en uiteindelijk gaat het voorste mannetje steeds harder lopen. Verderop staat onze letchwe en daarvoor twee impala. De achterste leeuw kiest de rechterflank en komt pal langs onze auto lopen. Als de impala het struikgewas inschieten, stoppen de leeuwen hun achtervolging. Wat gaaf!

We rijden verder naar een troep bavianen met jonkies. De babies zijn erg lelijk maar wel aandoenlijk. Bavianen en impala’s zijn vaak samen omdat ze het luipaard als gezamenlijke vijand hebben. Dat de impala prooi voor het luipaard is, zien we even later als er een impala in de boom hangt. Het luipaard is nergens te zien. Later horen we dat de impala uit de boom is gevallen, het luipaard op de grond verder heeft gegeten en het later buiten beeld versleept heeft. Toen wij er op de terugweg langs gingen was de boom leeg.

Dan door, we horen dat er een leeuwin met 3 jongen rondloopt. De jongen zijn al best groot, maar wel aandoenlijk. We zien ze maar kort als ze langs lopen. Eerst de moeder en dan de jongen. Door de kou zijn de batterijen van de camera nu al leeg. Erik stopt de reserve er verkeerd om in en dus missen we goede foto’s. Als de camera het weer doet, zijn ze onder een bosje gaan liggen en zijn ze slecht zichtbaar. Later komen we terug en maken nog een foto van een jong.

We zien nog een koppel visarenden op hun nest en rijden dan naar een troep leeuwen die een baby olifantje hebben gedood. Twee leeuwen liggen op de poten te knagen en breken het bot om het beenmerg er uit te halen. Het geknars en gekraak zorgt bij ons voor kippenvel. De rest van het beestje is al op. Verderop liggen de mannetjes, een jong en meerdere vrouwtjes uit te buiken in de schaduw. Ook liggen meerdere jakhalzen in de buurt te wachten op hun kans op een hapje karkas.

Een jong vrouwtje heeft niet zo veel meer aan haar restantje poot zitten en bedelt bij een jong mannetje om een stukje. Hij geefteen grauw en loopt weg met zijn poot. We blijven nog een tijdje kijken en gaan dan naar een picknickplek voor koffie en thee met koekjes. Er zijn ook meerkatten die loeren op wat lekkers en gellow bellied greebull en crested barbetdben waarbij de laatste vogel net zo mooi als brutaal is. Alle restantjes cake en koek zijn van hem.

Onze gids is een superverantwoordelijke chauffeur. Hij rijdt heel rutig en waarschuwt voor iedere tak en hobbel. Heel andere dan sommige auto’s die ons met een noodgang voorbij denderen. Ook probeert hij de auto steeds zo te positioneren dat we het beste licht hebben voor de foto’s.

Na onze stop zien we geen katten meer. Wel een groep olifanten die achter de auto langslopen en er naast blaadjes gaan eten. Voor Gilles hoeft zo dicht bij de auto niet. Vooral als een jong mannetje begint te tetteren en een schijnaanval op de auto doet. Ook zien we nijlpaarden in en uit het water, een prachtige sabel antilope, giraffes, kudu, letchwe, wrattenzwijntjes en nog meer olifanten. Om half één zijn we weer terug van een geweldige morning drive. Frédérique zal net gaan douchen als we thuiskomen en heeft een heerlijke relaxte ochtend in bed gehad. De schoonmaakster stond opeens naast haar bed en had ze weggestuurd met achterlating van handdoeken en water.

Erik en Renée gaan lunchen bij de Coffee Buzz. Dit is het restaurantje waar we twee dagen eerder op moesten stappen voor onze sunset cruise. Toen hadden we het menu gezien en al bedacht terug te komen. Het eten is er echt super lekker. Een warme wrap met kip, groenten en humus, friet en een salade. We komen ook Nederlanders die in de Shametu Lodge bij ons op de boot zaten, tegen. Zij vertrekken overmorgen weer vanuit Vic Falls.

We gaan nog even langs de Spar en relaxen de rest van de middag. We kijken de bergetappe in de tour feminin. Tegen zonsondergang gaan we met z’n drieën (Diek niet) nog 10 rondjes parkeerplaats rennen voor dik 4 km afstand. Het valt nog best tegen met een nog volle maag van de lunch en in het warme weer. Naarmate de zon verder achter de horizon zakt wordt het steeds wat koeler en gaat het lopen ook beter. Na het lopen kijken we Liverpool - Manchester City op tv en Gilles kijkt Ajax - PSV daarna nog op de IPad. ‘s Avonds bestellen we wat te eten via de roomservice. Erik en Renee delen wat en Gilles eet voor de vierde dag achtereen spareribs. De hele middag was het druk bij de bar met locals in hun mooiste jurkjes en outfits, met als gevolg dat de piña colada’s en de milkshakes op zijn. Jammer.