Dag 4 zondag 17 juli Bushman Camp - Walvisbaai -

Dag 4 zondag 17 juliBushman Camp - Walvisbaai - Swakopmund

De wekker gaat om kwart voor zeven.Na een snel ontbijtje en een kopje thee de tenten en de auto inpakken. Om tien voor acht rijden we weg. Onderweg zien we struisvogels, oryx en springbok tot het landschap begint te veranderen in allemaal kleine heuveltjes. De weg verandert ook en wordt steeds slechter tot we nog maar 40 km/h kunnen. De omgeving van de Guib Pass is echter prachtig. Een opgedroogde rivier doorkruist het landschap en we wanen ons in de Lion king. Dan volgt de Kuiseb pas. Die ook erg mooi is. We zijn de passen amper door of het land wordt vlak en dor, de gravelweg recht en uiteindelijk rijden we 80 kilometer lang in een onherbergzaammaanlandschap met alleen zand zo ver je kunt kijken. Er groeit hier helemaal niets. Als we uiteindelijk een asfaltweg krijgen, komt ook Walvisbaai in zicht. Hier hebben we bij Levo Dolphin Tours en whale watch tour geboekt. Omdat we de standaard tour om 8 uur niet konden redden, hebben we een privé tour geboekt.

We hebben ons warm aangekleed, want in Walvisbaai/ Swskopmund is het zeker in de winter altijd koud. Laat het nu warm weer zijn en dus staan we bij 27 graden is jeans en hoody. Gelukkig hebben we er een t-shirt onder.

Onze schipper heet Ruan, een Zuid Afrikaan die hier al 10 jaar woont. In de haven drijven prachtige kwallen en ligt al direct een zeehond op de steiger. We zijn amper op weg als Ruan en groep bottlenose dolfijnen spot. Wat gaaf. Ze zwemmen naast de boot, surfen mee op de golven achter de motor, onder de boot door en zijn prachtig om te zien. We volgen ze langs het hele schiereiland dat hier voor de kust ligt tot er een andere boot van Levo tours bij komt. Er zitten 2 pelikanen op hun dak. Ruan lokt er één met vis en hij gaat naast Frédérique zitten die een coole selfie kan maken. Dan krijgt Ruan een melding van een orca. Die heeft hij zelf ook nog nooit gezien. We scheuren op hoge snelheid over open zee, maar zien hem jammer genoeg niet. Ze blijken er snel te zwemmen.

Op het schiereiland voor de kust zitten 60.000 cape fur seals. De zee en het strand liggen vol. In december moet er zelfs geen zand meer te zien zijn als ze allemaal jongen en de zeeolifanten ook nog komen. Dan op zoek naar walvissen. We spotten 1 bultrug die rustig zwemt en ons zo nu en dan zijn staart showt. Elke keer is het weer zoeken waar hij boven komt.Het is nog vroeg voor de bultruggen die vanaf augustus in grotere aantallen voor de kust zwemmen.

We varen richting het schiereiland en kijken onze ogen uit bij de zeehonden. We zijn omringt en op het strand rennen velen de zee in als we langs varen. De jongen hebben erg schattige koppies. Zelfs op de boot kunnen we ruiken hoe ze stinken.Heel langzaam dobberen we langs deze enorme kolonie richting vuurtoren.

Hier is het lunchtijd. Er wordt een schaal met sandwiches kaas, chorizo en eiersalade, kipstukjes, gehaktballetjes, diverse samosa’s tevoorschijn getoverd. Ook zijn er champagne en verse oesters. Ruan bestrooid ze met peper, citroensap en tabasco en Erik mag eerst. In onze herinneringen waren oesters vies. Maar zo smaken ze prima en zelfs Gilles wil proeven. Maar erg lekker vindt hij ze niet. Ook de champagne kan hem niet bekoren, gelukkig maar ;o)

Als we terugvaren naar de haven springt zeehond Bobby aan boord. Gilles gaat er naast zitten. Oor een selfie, maar als het hem te lang duurt begint hij aan zijn kleren te happen. Dan doet hij nog wat trucjes voor een visje en springt weer over boord. Inmiddels zit er ook weer een pelikaan op het dak van de boot die mee terug vaart naar de haven. Erg leuk al die dieren en een super leuke trip.

In Walvisbaai rijden we nog even naar de Lagoon. Deze zit vol flamingo’s. We schieten nog wat plaatjes en rijden dan naar Swakopmund. Hier zitten we bij Prost Hotel. De auto kan op de binnenplaats voor onze deur staan. Heerlijk een hotel met airco en vooral wifi. Dus na te hebben gebadderd is het rusten en socials bijwerken. Het is lekker rustig in de kamer naast ons.

In de avond lopen we naar de pier waar de zon bijna ondergaat. We maken wat mooie foto’s en looen naar restaurant Jetty 1905 aan het einde van de pier. We hebben een maand of 2 geleden gereserveerd en hebben de beste tafel van het huis. Achter ons zakt de zon in de zee. Het eten is er ontzettend lekker. De kids ontdekken chocolade milkshakes en Gilles heeft ‘schnitzel mit apfelmuss’ net als op wintersport.

Na het eten lopen we langs The Tug, ook een populair restaurant en bedluiten direct voor de volgende dag te reserveren. Terug in het hotel horen we dat het gelukt is een living desert tour te boeken voor dinsdagochtend en maandagochtend komt Alter Action ons om half tien halen om te gaan sandboarden.