Dag 17 zondag 27 juli Mumbai - Malediven

Iets na één uur gaat de wekker. Bah wat vroeg. We maken de kinderen wakker en om 1:25 uur checken we uit en nemen de taxi naar het vliegveld. Daar volgt weer het hele security riedeltje. Een vriend of familielid afzetten en meelopen naar de incheckbalie is hier echt geen optie. We konden niet pre-inchecken dus op naar de balie. Dan door security. voor de vrouwen staat een lange rij, deze moeten in een afgeschermd hokje gefouilleerd worden terwijl dat bij de mannen out in the open gebeurt. Als we de spullen uit de bakken halen zijn er maar 3 boardingpasses. Frédérique’s boardingpas blijkt in de laatste bak te liggen. Dan de 50 passen naar de paspoortcontrole. Als we voor de poortjes staan is haar boardingpas weer kwijt en dit keer vinden we hem niet meer terug. Wat raar. Terug naar de security. Daar liggen 2 boardingpassen maar niet die van Frédérique. Kind boos op mama die de passes vast hield. We zitten vast in deze zone en dus zit er volgens de bewaking niets anders op dan terug te gaan naar de incheckbalie. Terwijl iedereen wacht gaat Renée terug. Omdat haar boardingpas al gescand is, moet ze langs een speciale balie waar haar gegevens ingeschreven worden. Terug bij de incheckbalie staan er lange rijen maar bij de business class is het leeg. Daar maakt een mevrouw een duplicaat aan en dan terug langs alle securityposten. Gelukkig kunnen we nu door de paspoortcontrole.

Eenmaal in de tax free zone proberen we een fles rum te kopen omdat de Malediven islamitisch zijn wordt er alleen op atollen waar geen mensen wonen, maar alleen een resort is, drank geschonken. Op de rest van de eilanden is er alleen alcoholvrije drank te koop. We dachten dan nemen we wat mee, maar op vluchten naar de Malediven mag je dus geen alcohol kopen in de tax free.

We kopen wat te eten, alleen Erik eet van de taaie broodjes van het hotel, hij eet alle chococakejes op, de rest slaat ook hij over. En gaan dan naar de gate waar we al kunnen boarden. Raar ook op het vliegveld in Mumbai zijn niet heel veel westerse toeristen. Wel komen we in de rij voor het toilet twee Nederlandse meiden tegen.

De vlucht naar Velana International Airport begint rustig, maar na een uur beginnen we flink te hobbelen. Desondanks proberen we onze ogen dicht te doen. Als we na 2,5 uur landen, lezen we in de rij voor de paspoortcontrole dat we online een visum aan moeten vragen. Dat wisten we oom wel maar kon pad 96 uur van te voren en waren we allang weer vergeten. Dus iedereen snel op de vliegveld wifi voor de benodigde QR code. Als we aan de beurt zijn, zijn we nog niet klaar en dus laten we mensen voor. Dan krijgen ook wij een stempel en kunnen we het land in. Door het lange wachten ligt onze bagage al op de band.

Als we de aankomsthal in lopen, weten we niet wat we zien. In 5 minuten in de aankomsthal zien we meer witte toeristen dan in dik 2 weken India bij elkaar. Hier staat ook een dame met een bordje Pearl Sands of Maldives. Ons resort op het eiland Huraa. Zij brengt ons naar de privé speedboot die ons naar het eiland brengt. Het is nog geen 8 uur, maar wel al zonnig en warm. Dat is fijn. De public boot kost 40 dollar voor ons gezelschap de privé 180, maar de public boot vaart maar 4x per dag. Terug is dit wel een optie. Heen betekent het lang wachten.

Met de speedboot zijn we in 20 minuten op Huraa. We leggen aan in de haven waar een golfkarretje ons ophaalt. Erik pint nog wat lokale rufiyaa. Twintig is ongeveer 1 euro. Vanaf de haven is het 800 meter naar de Pearl Sands. We komen langs 2 kunstgrasvoetbalvelden. 1 is een heel mooi nieuw veld en één is net een lappendeken. Blijkbaar is hier het oude veld neergelegd. De jongens willen nu zeker een bal kopen.

Op het resort krijgen we een welkomstdrankje en we kunnen onze kamer al in. Heel fijn. We zitten boven elkaar. We gunnen de kids het mooie uitzicht op de zee en op het Club Med resort met huisjes op palen in de zee.

We pakken de koffers om zodat iedereen weer zijn eigen spullen heeft en duiken dan in bed om wat slaap in te halen. Tegen twaalf uur worden we wakker. Om half één gaan we lunchen. Gilles en Diek slaan over. Diek gaat lekker op het strand in de zon. Gilles gaat later met ons mee en we besteden de middag aan het warme water en de ligbedjes op het strand. Heerlijk eindelijk relaxen.

Einde dag gaan de jongens hardlopend naar het dorp voor een voetbal, ze hebben alleen een lichte beach voetbal, maar een bal is een bal en een ijsje. Ze komen hun aanwinst laten zien en gaan dan direct terug naar het voetbalveld.

Lokale jeugdteams spelen er een wedstrijdje op kwart veld dus nog ruimte genoeg voor de boys om een balletje te trappen.

Om half acht gaan we eten. Gilles bestelt een beefburger en eet het rundvlees in 5 happen op. Hij geniet er enorm van eindelijk weer rundvlees te eten. Diek eet de burger met brood en geniet ook van het vlees. Raar hoe lekker zoiets kan zijn na 2 weken bijna alleen vega. Wij nemen de catch of the day een snapper met aardappeltjes en groenten. Ook wij genieten van “gewoon” eten en even geen curry. De wifi is niet sterk genoeg om de Formule 1 te kunnen zien, dus volgen we het wedstrijd verloop in de AD app. Moe als we zijn na de gebroken nacht liggen we allemaal niet heel erg laat te slapen.