Dag 14 donderdag 24 juli Lucknow - Varanasi

Vandaag onze laatste reisdag met Mr. Arvind. Deze fijne chauffeur van India Personal Tours heeft ons 13 dagen lang overal heen gebracht. Hij gaat als we in Varanasi aankomen direct terug richting Dehli. Zo’n 16 uur rijden. Onderweg doet hij zijn best om nog te stoppen voor foto’s van mensen die in de rijstvelden werken. Als we zo’n 75 kilometer voor Varanasi zijn halen we twee witte jeeps vol mannen in. Op het dak van de achterste auto een lijk gehuld in een blauw met gouden doek vast gesjord op de imperial, op weg naar de Manikarnika Ghat in Varanasi waar 24/7 crematies plaatsvinden. Wat zal dat stinken in deze hitte, het is vandaag 36 graden.

Wij stoppen in Varanasi bij Sarnath. De plek waar Boeddha na zijn voettocht in het hertenkamp bij de bodi boom zijn eerste lering gaf en waar het boeddhisme is ontstaan. De bodi boom in Sri Lanka die we ooit bezocht hebben is een stek van deze boom. Ook is er een tempel en een stoepa. De moslims hebben ooit veel vernield op het terrein, maar veel is weer hersteld. Sarnath is de tweede belangrijkste boeddhistische plaats in India. Er zijn dan ook heel veel mensen hier, maar de meesten komen voor het dierentuintje. Gilles wil er ook graag kijken omdat er krokodillen zijn en dus gaan hij en Renée voor de toegangsprijs van 1 euro. Het verblijf van de krokodillenwordt schoongemaakt en dus zijn ze niet te zien. Wel zien we black buck en spotted deer, een stekelvarken en verschillende kooien met vogels. We zijn er snel doorheen. In tussentijd bezoeken Erik en Frédérique de Dhamek stoepa waarna we samen naar de Mahabodi society tempel gaan. De bodi boom kost extra geld en dan moeten de schoenen ook weer uit terwijl de boom uittorent boven de tempel, die zien we zo ook wel en heeft voor ons weinig betekenis. De meeste mensen die hier komen zijn Hindi en staan lekker met hun rug naar het boeddha beeld selfies te maken. Voor hen heeft dit complex blijkbaar geen betekenis. Het archeologische museum en de Chaukhandi Stupa slaan we over. Buiten staan allemaal souvenir shops, maar het centrale thema is boeddha dus er zit niets bij. Op het complex zitten ook nog een Cambodjaans klooster en nog een paar boeddhistische tempels

Een kwartier later zijn we bij ons hotel en nemen we afscheid van Mr. Arvind. Nog even samen op de foto en dan inchecken in ons hotel. Daarna door naar de tourdesk voor onze boekingen voor de komende dagen. Om 17 uur gaan we met chauffeur naar de Aarti ceremonie bij Assi Ghat. We zouden naar de Dasaswamedh Ghat maar het water in de Ganges staat zo hoog dat het niet mogelijk is om in een bootje de Ganges op te gaan en de trappen staan onder water dus we gaan naar de Assi Ghat.

Het Madin hotel is een mooi hotel met in de hal een groot aquarium. We hebben wel trek en het is ondertussen bijna half vier, dus we gaan eerst wat eten. Na het eten is er niet heel veel tijd over. De kids zien de Aarti ceremonie niet zitten. Het is vooral veel wachten hebben we begrepen. Prima, dan gaan we samen. Om vijf uur rijden we het drukke verkeer in. Wat ons opvalt is dat het hier schoner is, er zijn veel winkels die bekende merken verkopen, grote warenhuizen, neon reclames alsof je op times square bent. Een heel ander India, maar wel dezelfde chaos met alleen maar getoeter op straat. En als we zeggen dat er ook geen koeien op straat lopen, steekt er een roze varken over en even later parkeren we in een straat met koeien :o)

We lopen een meter of 600 naar de Assi Ghat, maar daar is het tegen zes uur al zo druk dat we de Ghat er vlak naast pakken. Ook hier zit het al helemaal vol met Hindi die op de trappen zitten. Wij kunnen voor 100 roepies p.p. Op een groen kleedje vlak vooraan zitten. Ook kopen we een bakje met lotus blaadjes en een kaarsje en lucifers dat we na de ceremonie in de Ganges kunnen zetten. Het ene bakje is van papier de ander van aluminiumfolie lekker voor het milieu al die bakjes die dagelijks de Ganges in gaan.

De ceremonie wordt voorbereid. Op drie tafels worden spullen klaargezet, bloemblaadjes en attributen, de priester komt er eens bijstaan en na drie kwartier wachten begint er een man te zingen en te praten door een microfoon. Soms zegt hij iets en roept het publiek mee. Soms moeten we op de maat van zijn gezang mee klappen. Ondertussen gaat er een man baden in de Ganges en zwemt er ook iemand voorbij. We hebben genoeg te bekijken terwijl we wachten.

Dan komen er 3 priesters in opleiding gekleed in het roze die allen een tafel bezetten. Er komt een groep mensen naar voren die blijkbaar betaald hebben voor een speciale ceremonie waarbij ze Ganges water te drinken krijgen, iets met wierook en vuur terwijl er gezongen wordt. Het publiek zingt sommige stukken mee en soms ook gaan bij iedereen de handen in de lucht. Als de ceremonie voor deze groep mensen klaar is en iedereen gaat zitten, komen er trommelaars bij die gedurende de hele ceremonie blijven trommelen, ook zwaar werk. Ze pakken een schelp waarop ze blazen en dan begint het. De mannen in het roze pakken een belletje en wierook en de man zingt het mantra om de Ganges te eren. Ze voeren anderhalve minuut lang bewegingen gericht naar de Ganges uit met de wierook terwijl het belletje klingelt. Dan draaien ze een kwartslag en weer hetzelfde ritueel, dan weer een kwartslag tot ze rond zijn en dan begint het overnieuw maar met steeds grootsere attributen. Een schaaltje waar rook uit komt een hele grote Aladdin lamp met een cobra kop waar rook uit komt dan wordt de rook vervangen door vuur. Het kleine bakje, de Aladdin lamp en een soort kerstboompje met heel veel kaarsjes, dan nog een waaier met pauwenveren en een bosje gras. Dan 2 handen vol lotusblaadjes die in de Ganges worden gegooid en dan wordt er weer op de schelp geblazen en is het klaar en gaan mensen naar de Ganges. Ze scheppen water in hun mond en over hun haar, doen een gebed en zetten dan hun bakje met het kaarsje op het water. Wij doen alleen het laatste. Eigenlijk was het een soort kerkdienst van een dik uur. Goed dat dd kids er niet bij waren. We hebben een houten kont en het geheel duurde wel erg lang, maar mooi om te zien.

Terug bij het hotel even handen wassen en wat droogs aan. Het zweet droop van ons af en dan naar het restaurant. Dit is blijkbaar de place to be voor westerse toeristen want eindelijk zien we flink meer westerlingen. Op de Ghat waren er naast ons nog 2. We hadden gedacht dat het veel drukker zou zijn met toeristen, maar Mr. Arvind had de komende maand ook geen werk.

Het is dik tien uur als we het eten op hebben en naar onze kamers gaan.