Dag 12 dinsdag 22 juli Agra

Na ons gesprekje met de kok gisteravond, wordt tijdens het ontbijt om de paar minuten gevraagd of alles naar wens is. Het ontbijt met omelet, er is zelfs bacon van varken, en pannenkoekjes is prima.

Om half negen staan we klaar voor vertrek naar de Taj Mahal. Onze gids, zijn naam zijn we allemaal vergeten, vindt zichzelf nogal geweldig. Hij was eerst fotograaf maar heeft daarna Engelse literatuur gestudeerd daarom spreekt hij zo goed Engels. Beowulf kende hij overigens niet, wat raar is als je Engels gestudeerd hebt, maar hij bleef maar citeren uit Julius Ceasar; “Ook gij, Brutus”. Na een kort ritje met de auto, stappen we in een elektrisch voertuig dat ons naar de kassa brengt. Het is vandaag bloedheet. Er zijn geen wolken en het zweet loopt in straaltjes van ons af.

Als we op weg zijn naar de toegangspoort met het eerste zicht op de Taj vertelt hij: “Stay behind me, what will see is incredible, so amazing. It is of a beauty you’ve never seen. I want you to witness that beauty all of a sudden from behind me, and boom you will be astonished by the beauty of it”. Gilles verwachte minstens een fotomodel speciaal voor hem aan de andere kant van de poort en Diek haar vriendje. Het was mooi maar we zien vanuit de hotelkamer de Taj in de verte liggen dus weten ook wat te verwachten. Misschien zou het wel mooier zijn geweest als hij niet zo overdreven zou doen.

En toen begon de fotograaf in hem. We werden in allerlei posities neergezet met de Taj op de achtergrond. Iedereen apart, samen kids samen. Dan wist hij weer een ander mooi plekje. Voor een fotograaf liepen al zijn lijnen niet allemaal recht, die heb ik achteraf moeten corrigeren. Maar er zaten ook echt wel leuke foto’s tussen. Alles voor de fooi zal hij wel gedacht hebben. De kids werden er gek van nog een foto en nog eentje. Een kerstkaartje zal er zeker bij zitten. Pas toen hij Frédérique vroeg hoeveel talen ze sprak en ze vertelde dat ze vloeiend Engels en Nederlands spreekt en goed Duits en Frans begon hij wat in te binden met al zijn over the top gedrag en overdreven Engelse uitspraak.

De Taj Mahal zelf is echt wel een indrukwekkend gebouw. Er is 21 jaar lang door 20.000 man gewerkt aan deze graftombe voor Mumtaz Mahal, de vrouw van de vijfde heerser van het Mogulrijk, Shah Jahan. Ze overleed bij de geboorte van haar 14e kind in het kraambed. De Shah is er na zijn dood ook bijgezet. Hij wilde voor zichzelf een vergelijkbare zwarte graftombe, maar daar heeft zijn zoon een stokje voor gestoken en hem tijdens de laatste jaren van zijn leven gevangen gezet in het paleis.

De Taj Mahal is volledig van wit marmer gemaakt en alles is in symmetrie. De minaretten, de tuin. Zelfs de moskee die links van de Taj staat is rechts in spiegelbeeld gebouwd. Het is een leeg gebouw dat er alleen maar voor de symmetrie staat. Op het witte marmer op het terras moeten we hoesjes over onze schoenen aan. In de tombe zelf is het lekker koel. Hier mogen we niet fotograferen. Er staan twee marmeren kisten, maar de koning en zijn vrouw liggen onder de tombe begraven, de kisten zijn symbolisch.

Rondom de kisten zijn allemaal bloemenpatronen ingelegd in het marmer met edelstenen als kornalijn. Als je er met een lampje op schijnt zie hoe het licht zich door de edelstenen verspreidt. Het marmer is rijkelijk bewerkt merkt hartjesvormen, het is dan ook een monument gebouwd uit liefde voor de vrouw van de koning. Het moet een fortuin gekost hebben.

Op het terras kun je ook achter de Taj Mahal kijken. Deze blijkt aan een rivier te liggen, handig om al dat marmer op locatie te krijgen, en iets verderop zien we ook het Agra Fort liggen onze volgende stop.

Het Agra Fort heeft een indrukwekkende ingang met poorten en hoge rode muren. Hier woonde de koninklijke familie. Het paleis en de verhalen hoe het opgebouwd was vertoond gelijkenis met het Agra Fort, al heeft dit fort 3 pleinen. Rond het eerste plein woonde de koning met zijn vrouw en dochters en andere koningen hadden er ook hun harems. Het volgende plein was voor de bazar, vertrekken voor bezoekende Royals en een rijk gedecoreerde ruimte waar de koning met zijn bestuurders sprak. Op het derde plein was de koninklijke loge waar ook het gewone volk mocht komen en mensen veroordeeld werden. Voor moord werd je tot de dood vertrapt onder de poten van de olifant. Als je niet wilde toekijken, werd je ook gestraft. Toen de Engelsen India koloniseerden, namen ze ook het fort over. Toen 12 Indiërs doodgeschoten werden omdat ze zich verzetten omdat ze geen geweerpatronen met een combi van varkens en koeienvet wilden gebruiken (onacceptabel voor zowel moslims als Hindi), begon hier ook de opstand tegen de Engelsen die later leidde tot de onafhankelijkheid van India.

In het fort heb je op verschillende plekken uitzicht op de Taj Mahal. De oude koning die hier de laatste jaren van zijn leven gevangen zat, kon het graf van zijn vrouw wel zien, maar nooit meer bezoeken. De Taj is overigens niet verlicht ‘s avonds omdat het een grafmonument is. We vonden het rode Amber Fort in Jaipur mooier, vooral vanwege de extra pracht en praal daar. Maar dit fort was zeker de moeite waard.

Na dit bezoek in deze bloedhitte vinden we het wel goed en besluiten terug naar het hotel te gaan. Bij een pharmacy proberen we after sun lotion te kopen maar dat kennen ze hier niet. Hebben de mensen hier ook niet nodig. Op de Malediven zullen ze het vast verkopen. De middag brengen we door aan het zwembad. Heerlijk even niksen in de zon. Einde middag lopen we nog even de straat op rond ons hotel. In een winkel worden we aangeklampt door een oude vrouw die eten wil en ook op straat wil iedereen iets van die witte koppen. Het wordt een kort rondje en dan gaan we terug naar het hotel. We hebben inmiddels wel gezien dat de 15 minuten lopen naar het restaurant waar we vanavond gereserveerd hebben niet langs een hele fijne route gaat, dus we vragen Mr. Arvind of hij ons wil brengen.

Om tien voor acht staat hij voor de deur en zet ons af bij Molecule. Een enorm hippe rooftop bar met neon licht, leuke muziek en een superleuk dakterras waar we een gazebo krijgen. Een rode tafel met banken en een dakje er boven. Erg leuk. Mr. Arvind zegt op ons te wachten omdat hij niet weet of we wel zo makkelijk een tuktuk terug zullen kunnen vinden. Wat een lieverd.

Eindelijk een meer Westerse menukaart met ook drank. Gilles gaat voor lokaal bier, maar de Hoegaarden die hij daarna neemt, smaakt toch beter. De Indiase rosé en rode wijn smaken prima. Als voorgerecht hebben we nacho’s garlic cheese bread, sushi en lamsworstjes. Daarna Thaise rode curry, pasta, vega enchilada’s en gegrilde kipspies op 3 verschillende manieren gekruid voor Gilles. De man had beloofd dat het niet spicy zou zijn, maar Gilles die met zijn voorliefde voor aardappelen, vlees en groenten niets gewend is, had na elke hap de tranen in zijn ogen ogen staan. Als wij een hapje proefden viel het reuze mee. We hebben ons rot gelachen, slokje bier, slokje water, hapje brood. En toch vond hij het lekker. Überhaupt eindelijk vlees wat er ook goed uitziet en lekker smaakt. Zelfs de manager komt Gilles vragen of ze zijn kip niet anders moeten bereiden voor hem en dat ze er echt geen spicy kruiden op hebben gedaan. Grote jongen, zijn hele bord gaat leeg. We hebben heerlijk gegeten in een erg leuke entourage. Er waren hier ook meer westerlingen. Op Tripadvisor staat het restaurant op op 1 bij westers eten. Al is het grootste deel van de kaart gewoon traditioneel Indiaas. Maar er is gewoon keuze voor iedereen. We zijn 89 euro kwijt, voor Indiase begrippen is dat heel erg veel. Alleen al de drank was 35 euro, maar we hebben heerlijk gegeten. Gilles zegt heel nuchter, “Cas en ik waren dat in Milaan met zijn 2-en kwijt voor een maaltijd, valt dus reuze mee toch?” Ja, is naar Nederlandse begrippen ook geen geld voor 4 man met voor - en hoofdgerecht en drank. Mr. Arvind brengt ons weer keurig naar het hotel en we spreken af om morgen om 8:30 uur naar Lucknow te vertrekken.