Dag 3 zondag 13 juli Jim Corbett NP

Om half vijf gaat de wekker. We pakken nog wat spulletjes smeren een broodje/cracker en lopen naar de receptie. Het hek is nog dicht. Renée wil er al overheen klimmen, maar de jeep die er achter staat, blijkt niet voor ons te zijn. Het hek gaat open en dan komt ook onze jeep eraan. Op naar de gate.

Eenmaal daar moeten we tot klokslag half zes wachten tot het park opengaat. Gelukkig had Renée er gisteravond er aan gedacht dat de paspoorten misschien wel mee moesten. Nou gelukkig maar want die werden uitgebreid gecontroleerd.

We hebben een permit voor Jhirna en op weg daar naartoe zien we eerst een spotted deer gevolgd door kipjes, kwartels en andere vogels. De kids laten duidelijk weten dat ze door willen. Bij een grote grasvlakte zien we meerdere olifanten, ze steken de weg over en een flinke bul gaat half op de weg staan, waardoor we moeten wachten tot hij klaar is met eten en oversteekt voor wij er langs kunnen.

Eenmaal in Jhirna zie we heel veel spotted deer, sambar deer, langoer aapjes en makaken. Onze gids die bij de gate instapte, lijkt ondertussen in slaap gesukkeld te zijn. We horen van een andere jeep dat er een tijger met 2 jongen gezien is. We gaan naar het gebied waar ze gezien zijn en zetten de auto stil om te luisteren. Zien pootafdrukken een bepaalde kant op gaan en horen de dieren elkaar met alarm calls waarschuwen. Steeds als we ergens stoppen gaat de motor uit en blijven we minutenlang in stilte naar de geluiden in het bos luisteren, maar geen tijger.

Tijdens de break zitten we buiten aan een picknick bank en de eerste Indiërs komen vragen om een foto. Vreemd genoeg zijn we de enige Westerlingen hier en dat is blijkbaar interessant dus we lachen braaf naar de camera. Terwijl de rest uitgebreid ontbijt met rijst, loopt Renée richting de chauffeur die zegt: “Kom we gaan weer“. We rijden wederom naar het gebied waar de tijger is gezien. Beidd gidsen hangen buiten hun portieren om te luisteren naar de geluiden van de jungle. Stukje vooruit stuk achter uit, weer luisteren. Toch terug naar het beginpunt en dan roept de gids: Tiger! Daar komt ze aangelopen recht op onze auto af tot of nog geen 2 meter afstand is en loopt dan langs de auto. We gaan achter haar aan terwijl ze loopt, het bos in gaat om de nagels aan een boom te scherpen, geurvlaggen achterlaat en weer verder loopt. Wat is dit prachtig en wat is het toch een prachtig mooi dier en wat hebben we een geluk. Er is geen enkele andere auto. Doordat het regentijd is, is alles dichtbegroeid en groen waardoor je nog geen 3 meter de bebossing in kunt kijken. En dan de tijger zien. Wat een mooi moment. We volgen haar tot ze in de bosjes verdwijnt. Haar jongen heeft ze jammergenoeg niet bij zich. Terwijl we op de banken staan te kijken begint het te regenen, steeds harder tot het spoelt. Snel het dak op de auto. De wegen veranderen instroompjes en overal spat water omhoog als we langs rijden. Na de tijger gaan we weer richting de ingang van het park. We zien niet zo veel meer nu het zo regent, alleen nog een varaan.

Bij de gate is het weer droog en gaat het dak er weer af. Terug bij ons hotel gaan we eerst maar eens ontbijten. French toast en pannenkoeken. Na het ontbijt gaan we met onze chauffeur op zoek naar een pin apparaat. Renée’s pas geeft geen geld, die van Erik gelukkig wel. Dan naar een winkeltje waar we voor €4,90 4 flessen water, een fles cola, fanta en sprite kopen, 4 zakjes lays chips, 3 chocolade repen en een hand vol eclairs. Hier is je geld nog wat waard. Bij ons zou je niet verder komen dan 2 flessen frisdrank.

Daarna duiken we ons bed in tot de wekker om 13:45 uur gaat. Frédérique heeft geen zin om weer op safari te gaan en blijft thuis om motorsport te kijken.

We gaan dit keer naar de Phato zone. Volgens chat GPT de minste zone. Het is haast drie kwartier rijden door dorpjes en langs rijstvelden; genoeg te kijken. Eenmaal in het park blijkt het veel opener te zijn dan Jhirna, alleen is er niets te zien. We zien 1 spotted deer, 1 barking deer, een wegvliegende neushoornvogel en dat was het wel. Steeds weer stoppen we twintig minuten om naar de natuur te luisteren, maar nergens een dier te zien, laat staan een tijger. Daarbij is het ook nog eens enorm druk met luid pratende Indiërs in jeeps, zo zie je zeker niks. Tijdens een pauze stop zijn we weer fotomateriaal. We zijn al twee dagen de enige blanke westerlingen in het gebied.

Ook na de pauze staan we overal stil om te luisteren, maar zien we helemaal niets. Als we het park uitrijden zien we een mongoose. Het beste dier deze middag. Phato was echt een teleurstelling na de geweldige ochtend safari. Slim dat Diek is thuisgebleven.

We zijn rond zeven uur terug en duiken neteen het restaurant in. We eten heerlijk golden fried rice en sauteerd vegetables, rijst en gebakken aardappeltjes. Morgen vertrekken we om 5:10 uur. Dus we liggen weer op tijd in bed