Dag 8 vrijdag 18 juli Jaipur

Als Renée om kwart voor acht bij curious life coffee onder het hotel komt, blijkt dat ze pas om 8:15 uur croissants en pain au chocolat hebben, dus straks maar even terugkomen. Er is wel verse lemon cake, dus dan dat eerst maar als ontbijt. Het is een hele hippe tent met super lekkere luchtige croissantjes en pain au chocolat, maar naar Indiase maatstaven erg duur. Een croissant kost 2 euro. En toch zit het er elk uur van de dag vol. Om kwart over acht haalt Erik verse broodjes. In onze studio zetten we er een kop thee bij, helemaal prima. Dan gaat Renée overleggen met Kumal de gids van vandaag over het programma. We gaan eerst richting het Amber Fort en vanmiddag naar de Pink City het oude ommuurde centrum van Jaipur.

Frédérique besluit het Amber Fort over te slaan en pas ‘s middags aan te sluiten.

We rijden dwars door de Pink City naar het noorden, waar buiten de stad in de bergen het Amber Fort ligt. Bij een meer met uitzicht op het fort stoppen we. Er zit een man met een cobra in een mandje die omhoog komt als hij op zijn instrument blaast. Een foto is betalen. Maar voor 50 cent moet Erik naast hem komen zitten, krijgt hij zijn tulband op en moet hij de cobra aaien.

Als wij onder aan de trappen naar het fort komen staat er een grote groep olifanten. Er wordt trots vertelt dat ze een groep van 100 olifanten hebben die je kunt bezoeken en die hier elke dag heen gebracht worden om van 9-12 uur te werken om de toeristen naar boven naar het fort te brengen. ‘S middags worden ze terug gebracht en verzorgd door hun verzorger en dan kin je ze ook baden etc. Wij kiezen er voor om met de auto aan de achterkant van het fort omhoog te rijden. Eenmaal op het eerste grote plein van het fort verbazen we ons erover dat de olifanten maar af en aan blijven rijden met toeristen. Er is van oudsher een afstap plek op hoogte omdat de maharadja’s en gasten ook per olifant aankwamen.

Onderweg in het dorpje aan de voet van het fort zijn we ook nog gestopt bij de Panna Meena ka Kund stepwell. Deze wateropslag is gemaakt in de 16e eeuw en een architectonisch kunststukje. Overal zijn er trappetjes zodat er heel veel mensen tegelijk water konden halen.

Het fort zelf is een pakeis waar een koning met zijn 12 vrouwen woonde. Er zijn 4 centrale pleinen, het algemene plein waar je aankomt en waar het leger trainde, het plein voor de ontvangst van de gewone mens, een plein met een ruimte met alle maal spiegel mozaïeken waar andere royals ontvangen werden, ook waren hier slaapkamer met waterkoeling en het oudste deel waar de koning op de eerste verdieping woonde en zijn 12 vrouwe allemaal hun eigen verblij hadden, gelegen rond een plein 3 verblijven per zijde, en waar alleen vrouwelijke staf en transgenders en eunuchen toegang toe hadden. De koning had vanuit zijn boven gelegen verdieping trappen die naar alle individuele slaapkamers van zijn vrouwen leidden. Een erg mooi paleis en vroeger hing het natuurlijk vol met kleurrijke doeken en versierde tapijten. We besluiten weer naar beneden te lopen ipv de hobbelweg door de smalle straatjes met de auto te nemen.

Op de terugweg naar Jaipur maken we een fotostop bij Jal Mahal het waterpaleis, een paleis dat in een meer ligt en dienst deed als onderkomen voor de jacht.

In Jaipur gaan we eerst nog ergens eten, curry met rijst en naan, voor we Frédérique ophalen.In het hotel zouden we Hariom treffen van India Personal Tours om de kisten van auto met chauffeur te betalen, maar dat lukt niet, dus nu moeten we kKumal betalen, maar er is onduidelijkheid over het bedrag. Wij hebben Jogi de gids in Jaipur al betaald, maar dat had niet gemoeten. Alle gidsen moesten we aan Hariom betalen. Ze gaan het fixen en dus betalen we Kumal, die ondertussen ook nog een safari voor Gilles en Renée in een luipaard park voor later op de dag geregeld heeft, waarna deze met 1.000 euro over straat moet. Dat is heel veel geld in India.

We worden midden in de Pink City afgezet. Het heet de pink city omdat alle gebouwen binnen de stadsmuren rood roze van kleur zijn en ook geen andere kleur mogen hebben. Voor een bezoek van kroonprins Edward II ergens in de 19e eeuw werden alle gebouwen roze (kleur van welkom) geverfd en daarna is het verboden een andere kleur te kiezen.

We wandelen langs allemaal kleurrijke winkeltjes die allemaal wat snders verkopen. Ook hier kennen ze de Nederlandse toeristen, “Kom in mijn winkeltje” en “Kijken, kijken niet kopen” horen we met regelmaat. Iedereen wil je in zijn winkel hebben. Frédérique vind het heerlijk. Souvenirtje hier souvenirtje daar. Opeens begint ze over bingles, nooit van gehoord, maar ze wordt op haar wenken bediend een winkeltje in armbanden in allerlei kleuren en materialen. Je koopt ze per 4. Wij kopen een kleurrijk muziek instrument in een tasje wat we al eerder zagen, het mannetje geeft maar niet op en Renée heeft gezegd 1.000 te willen betalen wat 1.500 minder is dan zijn prijs, maar ook veel minder dan in de souvenirshop onderweg. Na een heel eind achter ons aan te zijn gelopen krijgen we het voor 1.000 INR. We maken foto’s van de toegangspoort naar het City Palace en de Swargasuli overwiningstoren. Gebouwd door de Maharadja om de victorie op zijn halfbroer te vieren. Maar de half broer keert terug en vermoord hem en zijn familie alsnog om zelf de macht over te nemen. Er is hier heel wat gevochten om macht tussen broers. Erfopvolging was namelijk niet goed geregeld.

We gaan binnen in de Hawa Mahal. Het paleis van de Maharadja midden in de stad. Zijn vele vrouwen mochten de straat niet op maar door vijf verdiepingen met kleine raampjes konden ze naar buiten kijken om het straatleven te zien. We klimmen naar het dak voor een uitzicht over de stad en op de 30 meter hoge grootste zonnewijzer ter wereld ooit gebouwd door een van de Maharadja’s die een obsessie had voor astronomie en het City Palace. Natuurlijk schieten we ook plaatjes van wat de achterkant van het eind paleis is, alle raampjes waarachter de harem naar het straatleven kon kijken een prachtig gebouw.

Het is nog te vroeg voor de ceremonies met dans bij de Hindu tempel. Dit is om 17:45 uur maar dan hebben Gilles en Renée hun safari, dus dat slaan we over en gaan terug naar het hotel waar we nog even relaxen voor we aan de safari beginnen.

Om 16:30 staat Mr Arvind beneden om ons naar Jelana leopard park te brengen. Een ritje van 20 minuten. Eenmaal onderweg begint het te regenen. Gelukkig hebben we de regencapes en waterdichte rugzak bij ons. Daar aangekomen wachten we tot het droog wordt en stappen dan in een jeep die we delen met een Indiaas gezin dat in dd USA woont. Handig want de gids spreekt amper Engels, dus zij vertalen voor ons.

Wij rijden in razend tempo weg weg slippend en glijdend op de natte blubber. Niet fijn en gevaarlijk. Onze conclusie of er is iets te zien waar we heen moeten of het wordt een gevaarlijk ritje. Al gauw blijkt dat er een luipaard op een rots ligt. Er staan 15 jeeps naar het prachtige dier te kijken dat ligt te slapen met zijn kop naar ons gericht. We zien hem vooral goed door de verrekijker en 400 lens van de fotocamera. Wel erg gaaf. Na een tijdje vinden we het goed geweest en gaan we gewoon op safari. We zien nijlgau een soort koe zonder nek, sambar deer en heel veel pauwen als ons twee jeeps op grote snelheid tegemoetkomen. Dus wij er ook achteraan. Het luipaard is wakker. Nu de kop omhoog, likt zijn poten en na een tijdje staat hij op en loopt weg. We proberen nog te volgen aan de andere kant van de berg maar zien haar niet meer terug.

We vertrekken weer voor een rondje park. Midden op get pad zit een vogeltje met eieren die haar kroost heldhaftig beschermd gelukkig liggen er stenen omheen zodat iedereen er omheen rijdt. We gaan baar een andere zone om ons geluk daar te beproeven als er een vogel overvliegt en raak kakt. 3 man onder de poep waaronder Renée. Gelukkig hebben we zakdoekjes bij ons. Niet veel later begint het weer te hozen. Snel camera in de tax en regencapes aan. De rest in de auto heeft geen regenjassen is is doorweekt als we terug bij het startpunt komen. Desondanks een leuke safari.

Onderweg terug blijft het regenen en het verkeer staat helemaal vast. Doordat tegemoet komend verkeer niet 2 van de 4 banen gebruikt, maar besluit er 5 toe te eigene. Waardoor wij nog 1 smal baantje hebben. Heel bijzonder hoe alles hier door elkaar krioelt en alle ruimte gebruikt wordt ipv gewoon in 2 rijen naast elkaar te rijden kan dat ook minstens met 3-4 naast elkaar.

Om acht uur zijn we terug in het hotel en gaan we na alles te drogen te hebben gelegd( onze schoenen zijn doorweekt) naar het restaurant op het dak can ons hotel. Een populaire hippe tent met blauw licht en luide muziek maar ook met erg lekkere houtoven pizza’s en nacho’s. Lekker even iets anders dan rijst en curry.