Dag 11 maandag 21 juli Ranthamabore NP - Agra

Om acht uur zitten we aan het ontbijt. Een bord vol pannenkoeken, omelet, toast met jam en papaya. Alle andere opties slaan we af. Om kwart voor negen vertrekken we voor de lange reis naar Agra. De eerste twee uur rijden we langs dezelfde weg waarlangs we ook gekomen zijn. De maandagen in de maand van Kanwar Yatra zijn heilig en veel vrouwen gaan gekleed in oranje sluiers naar de tempel. Ook zie je mensen bidden en offertjes brengen.

Om half twaalf maken we een stop bij Chand Baori, de stepwell in Abhaneri. Deze stamt uit de 9e eeuw en is 30 meter diep en daarmee de grootste van India. We merken dat we nu in een veel toeristischer gebied zitten. Een buslading Spanjaarden en veel kleine groepjes westerse reizigers zijn er ook. De waterput met zijn vele gladde en smalle trapjes is best een tricky ding. Als het regent zijn hier vast de nodige mensen uitgegleden en naar beneden gevallen. Naast de stepwell ligt nog een oude tempel uit de tiende eeuw. Niet erg bijzonder, maar we gaan toch even kijken. Bij de stepwell hebben ze ook een aantal souvenir stands en natuurlijk kopen we weer wat. Later blijkt dat de souvenir winkel in Agra 8,5 keer zo veel vraagt voor hetzelfde souvenirtje. Een goede koop dus.

Als we de tolweg oprijden, rijdt voor ons een auto die stampvol met mensen zit. Aan de zijkant houdt iemand zich aan de auto vast terwijl deze 70 km per uur rijdt. Ook zien we overvolle tuktuks, mensen in een kar en mensen op een vrachtauto. Alles lijkt hier te mogen in het verkeer. De politie controleert alleen zo nu en dan op snelheid.

Onderweg kwamen we ook een groep mannen tegen die op een plank een lichaam tilden gewikkeld in doeken. Blijkbaar mogen vrouwen niet mee naar de crematie plek en moeten die thuisblijven.

We komen langs het Keolado bird sanctuary Een nationaal park met alleen vogels en een paar hertjes. Thuis wel over gelezen, maar gezien het geringe wildlife geskipt en na gisteren durf ik helemaal niet meer voor te stellen om vogeltjes te gaan kijken dus we rijden door.

Om half twee stoppen we voor de lunch bij een restaurant waar alleen toeristen auto’s staan zoals de onze en nadat we binnen zijn, komt de ene na de andere gids binnen met een westers gezelschap. Daar zijn de prijzen ook naar. 600 roepies voor een groentencurry die bij ons laatste hotel 150 roepies kostte. Naan en rijst erbij. Het smaakt prima en 10 euro voor een maaltijd voor 2 is nog steeds heel weinig, maar onze chauffeur vind het wel heel erg veel geld. Hij heeft voor 200 roepies dahl, chapati en rijst gegeten met de andere chauffeurs.

Vlak na vertrek zien we het Fatehpur Sikri fort liggen, een mooi oud fort uit de 16e eeuw. Morgen doen we het Agra fort dus deze slaan we even over. Als we Agra inrijden, zijn er hele parades van mensen die water uit de Ganges hebben gehaald. We komen één man tegen die ondersteund wordt. Hij tilt wel 40 kilo water. De Ganges is zo’n 120 kilometer van Agra gelegen. Dat is een knappe wandeltocht met zo veel gewicht. Het is echt een soort pelgrimstocht die doet denken aan de wandelvierdaagse. We begrijpen dat men in veel dorpen de werkloze jonge mannen betalen om water te halen voor Shiva. Vrouwen zien we amper lopen. Wat ook opvalt is dat er in Agra opeens vrouwen zijn die een scooter besturen, of vrouwen in een broek ipv een broek met overgooier of sari. Blijkbaar is het hier minder traditioneel.

Om vier uur zijn we bij ons hotel, het Radisson Agra. Bij aankomst staat de gids van morgen op ons te wachten om even te overleggen over hoe laat we vertrekken. Dan naar de kamers die tegenover elkaar liggen. Vanaf onze kamer hebben we uitzicht op de Taj Mahal.

We relaxen wat, de jongens gaan sporten in de gym en ‘s avonds eten we in het restaurant op de begane grond. Dit is geen onverdeeld succes. In de hal staat een poppentheater en de poppenspeler maakt rare schreeuwende geluiden als het eendenlokfluitje wat Bert Jan heeft. We trekken het kabaal allemaal amper, maar Frédérique vlucht naar de kamer. En het werd nog erger. Aan de andere kant van het restaurant begint een duo met een orgeltje en trommel heel luid te zingen en dan daar doorheen het kabaal van het poppentheater, geweldig :o(

Ook het eten is weinig bijzonder. Erik’s groene curry is erg lekker, maar Gilles’ fish [e-38] chips zijn meer deeg dan vis en ook de pita met humus en mabaganoosh is weinig bijzonder. Dat zetten we ook op een reviewformulier en binnen 10 minuten staat de kok voor onze kamerdeur om te informeren waarom we de fish [e-38] chips zo slecht vonden. Wel goed dat hij dat zelf uit komt zoeken overigens. Tot onze verbazing is de Taj Mahal ‘s avonds niet verlicht,we hadden verwacht dat deze wel vol in de schijnwerpers zou staan omdat ze dat met verschillende gebouwen in Jaipur wel deden. Morgenvroeg ons uitzicht dan maar weer bewonderen. Om 9 uur gaan we met de gids naar de Taj Mahal.