Dag 10 zondag 30 juli Ujong Kulon NP

Dag 10 zondag 30 juli Ujong Kulon NP

Het matje van een halve cm dik met daarop twee dunnen dekentjes en een kussentje onder de heupen lag natuurlijk niet geweldig, maar we hebben allemaal wel geslapen. Om half zes echter is iedereen lang en breed klaar met slapen.

Frédérique heeft vanmorgen weer wat meer praatjes en als de tenten opgeruimd zijn en we weer op de boot zitten, ontbijt ze met wat pringles. Niet het gewenste ontbijt, maar ze eet tenminste wat. Het is vannacht enorm hard gaan waaien,waardoor we in de kleine kano flink nat gespetterd worden. Dan gaan we op weg naar het nationale park. Eerst langs de kust. Dan moeten we dwars de zee over steken. De golven zijn soms een meter of twee hoog en komen nu van de zijkant waardoor met regelmaat de kombuis op het achterdek waar we zitten, overstroomt. Het water zakt ook snel weer weg on gaten in de vlier waarna het overboord gepompt wordt.Frédérique en Renee hebben èn een zeeziek tabletje genomen en de puksbandjes om, waardoor zeeziekte ondanks de slechte omstandigheden uitblijft.

Eenmaal bij Citeger river gaan we bij een campsite over in een grote kano waar we samen met de gids en een peddelaar inpassen. We varen de rivier een uur lang af, zijn heel stil, maar zien alleen een ijsvogel. Onderweg komt ons een negroïde Freek Vonk uit waarschijnlijk Amerika tegemoet. Een filmcrew met de meest fantastische camera’s. Maar ook Freek heeft pech. Er zijn al 10 dagen lang geen neushoorns gezien bij de rivier. Als we terugkomen bij het kampstaat Freek enthousiast voor de camera te vertellen. Wij wandelen door het lage water terug naar de naar de motorboot die ons opgehaald heeft omdat ons schip door het lage water niet dichter bij de kust kan komen.

We gaan een uur of twee verder varen tot we bij Nyam point zijn. Een bounty strand met een prachtig rif ervoor. We duiken het water in en zien prachtige vissen. De jongens zien zelfs een kleine pijlstaartrog. Het koraal is er vooral paars en bruin geel en heeft soms enorme formaten. Er liggen grijs zwarte zeekomkommers op de grond en knalpaarse zeesterren. Er is een stuk koraal waar allemaal kleine blauwe visjes boven hangen als je dichter bij komt, schieten ze tussen het koraal.

Eenmaal terug op de boot zijn er noodles met gebakken ei en gebakken vensterbankjes met ketchup, die Frédérique met veel smaak opeet. Fijn, eindelijk een bord leeg. Gilles houdt het bij een halve watermeloen. Ook is er nog ananas.

Na de lunch varen we nog een half uur. Bij Peucang Island betalen we de permits om te verblijven in het park en varen naar het grote eiland er tegenover. Daar gaan we eerst naar het grasland zo’n 10 minuten erachter om te kijken of er dieren zijn.

Alleen een paar pauwen zijn er te zien. Diek vindt het wachten maar niets en gaat terug met Erik. Er komt niet dus ook de rest gaat terug.

Erik en Oggi hebben de tenten al opgezet. Nog even de matjes erin handdoek er over heen en de dunne dekentjes en dan nog ligt het totaal oncomfortabel. Het matje is nog dunner dan mijn yoga matje. Ook is er geen toilet dus je moet de bush in. Op Sumatra hadden ze nog toiletpotten staan met zeil er om heen. De tent van Erik en Gilles staat op een struikje wat je dwars door alles heen voelt. Maar hij wil er niet onderweg.

Oggi heeft een kleed neergelgd met thee en koekjes dus we gaan op het kleed liggen. In de zee zitten allemaal kleine springende visjes. We mogen er niet zwemmen, want er zijn wel eens krokodillen gezien. Raar dat heteen kilometer verderop aande overkant wel mag. Alsof een krokodil de zee niet oversteekt.

Even later wordt het diner geserveerd. Watermeloen voor Gilles, gebakken aardappeltjes met ketchup voor Frédérique en rijst met gakken inktvis en warme groente salade voor ons. Ondertussen zakt de zon precies tussen de twee eilanden tegenoverons in zee. Het is prachtig en we hebben er een super uitzicht op.

Zodra de zon onder ons lopen wij met headlights op terug naar hetgrasland. We zien weer de pauwen en Adjourn ziet gaur/banteng runderen tegen de bostand staan, die wij alleen met de verrekijker zien. We lopen terug en kruipen in onze tenten voor wederom een oncomfortabele nacht.