Port Elizabeth

Dag 26 Port Elizabeth
Donderdag 18 augustus 2016

Om half negen moeten we in de haven zijn. De Nederlandse telefoon heeft hier geen bereik en dat nummer hebben we aan Raggy Charters doorgegeven. Gisteren om vijf uur stond het antwoordapparaat er al op en dus hebben we geen idee of de trip wel of niet doorgaat. Om iets na half acht gaan we ontbijten. Om acht uur doen we weer meerdere bel pogingen en om tien over acht horen we dat de trip doorgaat. De haven is tien minuten rijden en we stappen in de auto. Het worden er meer dan tien. Eerst nemen we de verkeerde van de twee afslagen die er tegelijk afgaan en daarna is de weg afgesloten door de politie. Gelukkig is de mifi mee en google maps brengt ons keurig naar de haven. We zijn nog niet de laatsten. Aan boord is geen toilet en dus legen we onze blaas nog even en gaan aan boord.

Er is plaats voor maximaal 20 man. Erik en Gilles mogen op het dak van de stuurhut staan. We zijn aan boord met 12 italianen, Australiërs en meerdere pinguïn onderzoekers. Als we onderweg in een enorme olievlek belanden horen we waarom. Een tankschip heeft olie gemorst bij het tanken van een containerschip. De olie wordt behandelt met chemicaliën en vorm klontjes. Onderweg zien we meerdere zwemmende pinguïns en als we na een uur varen bij het eerste eiland aankomen zien we een paar pinguïns, een jonge zeerob en veel meeuwen en aalscholvers. We varen door naar de tweede rots en zien daar de impact van de olie. Meerdere pinguïns zijn totaal besmeurd en pikzwart. Gelukkig is er een team van vijf man van SAN Parks bezig de besmeurde dieren te vangen zodat ze schoongemaakt kunnen worden. Het tel team geeft aan inmiddels 53 pinguïns te hebben geteld die onder de olie zitten. Gelukkig zijn er ook duizenden schone pinguïns waar we van genieten.

Na de pinguïns varen we door richting kust. Er blijken dolfijnen te zwemmen. Ze zwemmen naast de boot en we genieten enorm. Soms springen ze. De kapitein wijst ons er op dat er voor ons nog veel meer dolfijnen zijn. Hij vaart er heen en we zijn omringd door een school van wel 100 dolfijnen. Wat fantastisch om ze vlak naast de boot te zien zwemmen en duikelen. Na 20 minuten moeten we ze achter ons laten, langer mogen we niet bij dezelfde groep dieren blijven hangen.

Walvissen hebben we nog niet gezien en de gids vertelt dat de baai normaal gesproken om deze tijd al vol ligt met southern right whales, maar nu dus niet. Zondag en maandag hebben andere schepen er 1 gespot. We hebben nog een uur, maar zo lang is het ook ongeveer terug varen. Na een tijdje roept Erik die met Gilles nog steeds bovenop staat of we willen vragen of het zwarte rechts een dolfijn of walvis is. De kapitein kijkt, draait de boot en meldt dat het een walvis is. Sterker nog de mannen hebben er twee gespot. Een mannetje en vrouwtje die voor nageslacht aan het zorgen zijn. Wat gaaf en wat zijn ze lief voor elkaar tegen elkaar aan liggend hoofden bij elkaar. Elkaar strelend met hun vinnen. Wat een kadootje. Hun koppen zijn overigens erg lelijk vol zeepokken. Ook hier moeten we na 20 minuten weer weg en we varen met een voldaan gevoel terug naar de haven.

Eenmaal terug bij het huis gaan we lunchen, de koffers inpakken. Erik gaat nog hardlopen en 's avonds gaan we weer naar de Sun Boardwalk om te eten. Ditmaal kiezen we voor de pizzeria. De man bij de deur verteld dat ze ook pasta en ketchup hebben maar eenmaal binnen is er geen ketchup. Gilles wil geen pizza proeven en ondanks kids eat free worden het twee pizza's en een ritje door de McDonalds Drive Thru voor frites en Mc Flurry's. We eten het thuis op aangezien Erik de auto 's middags helemaal schoon heeft gemaakt en gaan nog wat OS in Rio kijken voor we gaan slapen.