Swaziland -uMkhuze Game Reserve

Dag 14 Vrijdag 5 augustus 2016
Swaziland - UMkhuze

We hebben heerlijk geslapen in onze super bedden. Ook het ontbijt is erg uitgebreid. Natuurlijk het hele scala aan engelse ei opties en de kids smullen van pannenkoeken. In de tuin lopen aapjes rond. De wifi van het huis is hier bij het ontbijt goed waar onze kamer wat te ver weg was voor de ontvangst en dus nog even de krant lezen bij het ontbijt. De kinderen vermaken zich met de aapjes in de tuin. Wat een heerlijke plek is dit ze blijken net een jaar open te zijn.


We rijden om half tien weg en rijden naar de Super Spar in Manzini. Het is als vier jaar geleden alle schappen zijn superstrak pak aan pak alsof de waterpas er langs is gelegd. Het assortiment is uitgebreid ze hebben zelfs muffins en croissants. Op naar de grens. Het wordt steds armer naarmate we verder zuid oostelijk in Swaziland komen. Onderweg daarheen komen we langs een wildpark en we zien zowaar giraffes door het hek.

Bij de grens zijn we Swaziland zo uit. Om Zuid Afrika in te komen staat er buiten al een rij. Het gaat vrij vlot. Erik herinnert opeens dat we de geboorte certificaten van de kinderen misschien we nodig hebben dus die halen we snel op. Maar goed ook want er wordt naar gevraagd. En alleen die van Gilles is niet genoeg die van Frédérique moet ook uit de map. Dan snel de stempels en we kunnen weer verder. De eerste kilometers in Zuid Afrika gaan ook door een wildgebied en we zien impala en wrattenzwijnen langs de weg. Dan de N2 op naar Mkuhuze. Na het dorpje moeten we verder over slechte zandwegen en het wordt armer en armer. Kindjes langs de weg wijzen naar hun buikje, de hutjes zijn van stokken met stenen er tussen en bedekt met klei. Wel zwaait iedereen vriendelijk. Eenmaal bij de gate moeten we nog een entrance fee betalen want dit park is van KZN Wildlife en niet van Sanparks en dus werkt de Wildcard hier niet.

Eenmaal binnen blijkt dat ze heel hard bezig zijn met asfalteren en het graven van geulen om overtollig regenwater af te voeren. Overal staan groepjes werklui, vaak iets aprt staan vlaggenzwaaisters. Lekker dit werk in een park waar ook14 leeuwen zouden moeten zitten. Het staat in contact met de iSimangaliso Wetlands dus ze kunnen ook elders zitten maar ik zou niet graag met een vlaggetje hier langs de weg staan. Door alle werk zien we weinig. We nemen een loop naar een picknick plek en zien impala, gnoe, giraffes en nyala. We rijden door naar de receptie en krijgen de sleutel. Onderweg komen we een groep van minstens 50 wegwerkers tegen die terug naar de gate wandelen. Veel vrouwen hebben een rode smurrie op hun gezicht die hun huid moet beschermen tegen de zon.

Bij onze cottage lopen we eerst naar het zwembad wat er naast ligt. Dit is wederom knalgroen. In tegenstelling tot de rest van het kamp zit hier wel een hek omheen. Maar groen water hoeven we niet dus ook hier laten we het zwembad voor wat het is. Ons huisje blijkt erg groot te zijn met 3 slaapkamers, 2 badkamers en een grote living met 3 banken en een eettafel. Een fijne plek hier vermaken we ons wel. Ook hebben we schotel tv met BVN. Telefonisch bereik is er niet, wifi via onze router wel en dan heb je opeens Nederlandse tv in de bush.

Om vier uur stappen we in de auto om nog een stukje te gaan rijden. We zien vooral veel nyala en impala en wat vogeltjes. Bij een schuilhut bij een waterplas kunnen de kinderen moeilijk stil zijn dus vertrekken we weer vlot om de andere mensen niet tot last te zijn. We rijden door naar een watervlakte. Eenmaal daar zijn ze druk aan het asfalteren geweest er staat road closed maar omdat er geen blokkade lijkt te zijn en wij bang zijn zes uur terug niet te halen als we het hele stuk terug moeten rijden we door. Veel tijd voor de watervlakte hebben we niet dus we slaan alle uitkijkhutten over. We moeten langs allemaal materieel maar dat lukt. Een tijdje later staan we weer voor een hek. Erik verplaatst het en zet het weer terug en dan terug naar het kamp. Door alle werkzaamheden zit er amper wild.

Eenmaal thuis gaan we eten en kijken we nog wat tv voor we naar bed gaan. Omdat er weinig te zien is hoeven we morgen ook niet onnozel vroeg in de auto te zitten.